Dit moet nog gebeuren

De discussie over kwetsbaar ouderschap verandert, de kennis neemt toe en wordt vaker gedeeld, op meer plekken werken professionals aan verbeteringen. Wat moet nog gebeuren? Zes professionals geven hun tips.

‘Aandacht kinderwens kan beter’

“De groep waarmee ik werk is dubbel kwetsbaar. Mede daarom ben ik altijd alert op een kinderwens of op het feit dat er al kinderen zijn. Het maakt deel uit van de intake. Maar het is – besef ik nu – wel de vraag hoe we die aandacht hebben geborgd in het hele proces van de behandeling. Dat kan nog beter en daar ga ik mee aan de slag.”

Daniëlle Sinnema, Arts verstandelijk gehandicapten, GGZ-Drenthe

Danielle.jpg
‘Meer preventie mogelijk’

“Hoe om te gaan met de kinderwens van een verstandelijk beperkte? Dat is mijn hele leven al een dilemma geweest. Maar er blijkt meer mogelijk aan preventie en begeleiding dan ik dacht. Wat dat betreft ben ik iets gerustgesteld. Tegelijkertijd weet ik dat in de forensische psychiatrie instrumenten beschikbaar zijn om gevaarlijk gedrag te voorspellen. Zo’n instrument zou ik bij de kinderwens van lvb’ers ook wel willen.”

Bert Modders, Psychiater, Idris

Bert.jpg
‘Investeren in opvang’

“Ik werk met mensen met psychiatrische problemen. Daar valt veel te winnen door preventie. Het kennis uitwisselen hierover is nuttig. Wel heb ik moeite met de stelling dat verplichte anticonceptie helemaal niet nodig zou zijn. En er moet geïnvesteerd worden in opvang. Dat zwangere vrouwen met verslavingszorg helemaal naar Groningen moeten is gewoon niet goed.”

Wilma de Jong, Begeleidersmedewerker, RIBW Brabant

Wilma.jpg
‘Niet afvinken, maar doorvragen’

“Hier in Tilburg werken we nu een aantal jaar met het programma van Connie Rijlaarsdam en we merken dat het onderwerp pas nu echt begint te leven. Eerder was het toch afvinken en doorgaan. Nu ben ik me bewuster dat ik moet doorvragen en naast een cliënt moet gaan staan. Kwestie van oefenen, uitproberen en niet gelijk genoegen nemen met het eerste antwoord. Voor ons was het een eyeopener, dat gun ik alle gemeenten in Nederland.”

Marloes van Roij, Ambulant begeleider, Kompaan en De Bocht

Marloes.jpg
‘Echt luisteren’

“Mensen hebben vaak nog een vaststaand idee over hoe mensen moeten leven. Onze aanpak is om bij de mensen thuis te komen en écht naar ze te luisteren. We praten heel open met ze en spreken ze aan op hun eigen niveau. Denk dus niet in beperkingen, maar in de mogelijkheden van deze mensen. Bij ons werkt het. Het is volgens ons dé manier om het gesprek met cliënten aan te gaan.”

Habon Ismail en Fieke Meijers, Ambulant begeleider en kwaliteitsmedewerker, Groeii

dames.jpg
‘Meer gesprek over voors en tegens’

“Volgens mij valt er nog veel te bereiken in de preventie. We hebben de maatschappelijke discussie als zorgprofessionals nog niet voldoende met elkaar gevoerd. Wat zijn de voors en tegens en wat zijn de morele dilemma’s rondom verplichte anticonceptie? Dat gesprek moeten we eerst met elkaar voeren om uiteindelijk tot een gefundeerde beslissing te komen: waar doen we het beste aan?”

Anton Oosthoek, Wijkteamleider, Gemeente Rotterdam

Anton.jpg