Dit kunnen wij samen doen!

‘Hoe kunnen wij samen iets doen aan verbinding in de samenleving?’ Zet twee willekeurige personen tien minuten bij elkaar, en de creatieve ideeën en eerste aanzetten tot nieuwe coalities volgen vanzelf.

via. Saskia. DSC_4276-Tweegesprek1.jpg

Hanno Tomassen, programmeur Tivoli Vredenburg, Utrecht

Volkan Oedemie, medewerker Studio Moio, Leiden

‘Je moet brutaal zijn om verbinding te maken’

Als Hanno Tomassen en Volkan Oedemie het hebben over verbinding maken, komen ze al snel uit op muziek. Hanno: “We werken allebei aan het doorbreken van culturele barrières. En ik kan de muziekkennis van jongeren goed gebruiken bij mijn programmering. Dus Volkan en jouw mensen: jullie zijn welkom!”

Hanno Tomassen: “Als programmeur van Tivoli Vredenburg zorg ik voor educatieve en creatieve programma’s die participatie in de wijken bevorderen, meestal met stadspartners en wijkcultuurhuizen.”

Volkan Oedemie: “Maar Tivoli is toch een concertzalencomplex?”

Tomassen: “Ja, maar we zijn er niet alleen voor bezoekers van de vijf grote zalen, we willen ook de wijken in. Creativiteit stimuleren, culturele barrières doorbreken.”

Oedemie: “Dat is precies wat wij ook doen, alleen wat kleiner, denk ik. Studio Moio zit in een Leidse achterstandswijk en die wijk willen we vooruit helpen. Laten zien hoe leuk wonen daar ook is.”

Tomassen: “Hoe doen jullie dat?”

Oedemie: “Op allerlei manieren. Een groep jongeren heeft bijvoorbeeld een app gemaakt die lijkt op Pokemon Go. Hiermee boosten we de vitaliteit onder ouderen. We hebben ook weleens een hometrainer voor een snackbar gezet; dan konden mensen hun kroket er weer af fietsen. We stimuleren mensen in de wijk. En net zo belangrijk: de mensen die bij ons projecten doen, lokken we uit hun passie te vinden.”

Tomassen: “Passie is altijd een goede ingang. Mijn passie ligt in de muziek, omdat niets zo krachtig is als muziek. Ik kan het alleen niet alleen.”

Oedemie: “Met wie werk je dan?”

Tomassen: “Het liefst werk ik met jongeren zoals jij. Jullie weten als geen ander welke muziek nu goed is, wat goed valt. Als jullie een keer een project met muziek hebben, moet je me maar bellen. Misschien kunnen we samen iets opzetten! Jij bereikt makkelijker jongeren, dat zou mij weer helpen.”


Hanno Tomassen:
‘Het liefst werk ik met jongeren zoals jij.’


Oedemie: “Dat zou gaaf zijn. Muziek is universeel. Wij zoeken altijd manieren om jongeren te inspireren hun droom te volgen, omdat je alles kan doen wat je wilt. Ik kan dat nu, bij Studio Moio. Veel meer jongeren moeten die kans krijgen.”

Tomassen: “Als ik jou hoor bedenk ik weer dat je een beetje rebels moet zijn. Je moet brutaal zijn om verbinding te kunnen maken. Als je gaat zitten wachten, dan gebeurt er niets. “

Oedemie: “Dat is waar. Bij mij gaat dat vanzelf, dat rebelse. Kom maar bij ons kijken als je inspiratie wilt op dat gebied.”

via Afke. DSC_4286-Tweegesprek2.jpg

Eveline Bouwhuis, BTO Buurtteam Utrecht Overvecht

Patricia Gomes, historicus

‘Kruisbestuiving, dat zou leuk zijn’

Twee vrouwen die zich op heel verschillende terreinen bewegen: Patricia Gomes, historicus en organisator kennisactiviteiten, en Eveline Bouwhuis van BTO Buurtteam Utrecht Overvecht. Wat kunnen zij samen doen voor meer verbinding in de samenleving?

Eveline Bouwhuis: “Ons buurtteam probeert een schakel te zijn tussen bewoners en aanbieders van sociale activiteiten. Zodat kwetsbare cliënten verbonden blijven met hun leefomgeving. Daarbij letten we niet op afkomst, we pakken het onderwerpsgewijs aan. Eenzaamheid bijvoorbeeld treft alle kleuren. Wij letten niet op etnische scheidslijnen.”


Eveline Bouwhuis:
‘Wij letten niet op etnische scheidslijnen.’


Patricia Gomes: “Ik ben totaal niet op de hoogte van werk op buurtniveau. Zelf organiseer ik kennisacitviteiten op het gebied van slavernijverleden en black experience in Nederland. In mijn werk benoem ik overigens juist wél de etnische groepen. Anders vallen de zwarten altijd tussen wal en schip.”

Bouwhuis: “Als je een symposium organiseert over het onderwerp integratie en desintegratie, misschien dat wij dan als buurtorganisatie uitgenodigd kunnen worden om daar te spreken hoe dat zich uit in de wijk. In hoeverre het daar gaat om kleur of om andere zaken.”

Gomes: “Die kennisactiviteiten zijn meer bedoeld voor wetenschappers en mensen vanuit de cultuur. Overigens denk ik dat Afrikaanse oudere vrouwen heel andere noden hebben dan Surinaamse oudere vrouwen. Er is niet één oplossing voor iedereen. Bovendien, niet-witte mensen hebben weinig vertrouwen in witte mensen die 'het voor ze gaan doen'.”


Patricia Gomes:
‘Er is niet één oplossing voor iedereen.’


Bouwhuis: “Ja, het is heel moeilijke materie. Het zou goed zijn als wetenschap en filosofie hun ideeën steeds blijven delen met de werkvloer.”

Gomes: “Andersom geldt natuurlijk ook. Ik ga met debatcentrum De Nieuwe Liefde kennisactiviteiten organiseren over de bewustwording van witte mensen. Als je mij zo je kaartje geeft, krijg je een uitnodiging. Niet als spreker, maar als deelnemer. Dat biedt gelegenheid om ideeën uit te wisselen. Een soort kruisbestuiving, dat zou leuk zijn.”

via Robin. DSC_4296-Tweegesprek3.jpg

Murat Ersoy, voorzitter Stichting Tannet

Maryam Denguir, projectcoördinator DreamSupport in Amsterdam

‘Voor kinderen zijn rolmodellen heel belangrijk’

De een is voorzitter van een stichting die hoogopgeleide Turken verbindt. De ander zet zich in om kinderen in kwetsbare groepen een betere toekomst te bieden. Waar kunnen zij samen optrekken om verbinding in de samenleving te realiseren?

Maryam Denguir: “Wij (Dream Support) ontwikkelen programma's die bijdragen aan een positieve toekomst voor kinderen en jongeren. Dat doen we op het gebied van opvoeding, gezonde leefstijl, seksualiteit en het versterken van talenten. We werken 'community based', waarbij we een buurt zelf actief laten zijn, bijvoorbeeld met onze wijkacademie Opvoeden. We hebben het spel 'Just like you' ontwikkeld, om zo het gesprek aan te gaan over diversiteit binnen de opvoeding.”

Murat Ersoy: “Tannet is een Turkse netwerkorganisatie van professionals en wetenschappers. Er is een artsenclub, een bankiersclub. De rode draad is dat wij streven naar een open en respectvolle samenleving waarin veelkleurigheid en diversiteit gezien worden als een verrijking. Daar zetten we ons vrijwillig voor in. Zonder subsidies.”


Murat Ersoy:
‘Ik kan ervoor zorgen dat jouw verhaal
wordt gehoord door mijn netwerk.’


Denguir: “Dat sluit wel heel mooi aan bij een aantal van onze projecten. Vooral talenten en dromen. Wij willen dat kinderen en jongeren zich bewust zijn van hun eigen unieke talenten. En dromen over welke mooie bijdrage ze kunnen leveren aan de maatschappij. Daar hebben we rolmodellen en ouders voor nodig. Maar ook vrijwilligers die een peptalk kunnen houden. Er zit zoveel potentie in jongeren. Het is de kunst om het te zien en eruit te laten komen. Daarvoor zijn rolmodellen erg belangrijk.”

Ersoy: “Dat moet wel geregeld kunnen worden. Ik kan ervoor zorgen dat jouw verhaal wordt gehoord door mijn netwerk.”

Denguir: “Voor kinderen zijn rolmodellen heel belangrijk. We hebben een Turkse diëtiste. Daar kijken kinderen echt tegenop.”


Maryam Denguir:
‘Voor kinderen zijn rolmodellen
heel belangrijk.’


Ersoy: “Hier hebben we echt een match. Wij gaan via verschillende organisaties naar scholen om informatie te geven over beroepen: de weekendacademie. Krijgt een school een advocaat op bezoek, dan is die meestal blank. Datzelfde geldt voor artsen. Zet er een Turkse Nederlander naast die hetzelfde werk doet en het beeld wordt voor heel veel jongeren heel anders. Dan lijkt zo’n beroep veel beter bereikbaar.”

Denguir: “Van dit soort gesprekken krijg ik dus heel veel energie. Er valt nog zoveel te doen. En het is goed om te weten dat heel veel mensen zich daarvoor ook willen inzetten.”