Tip: Bied online gratis trainingsvideo’s aan voor vrijwilligers die met de doelgroep werken.
Tip: Durf met een open mind het gesprek aan te gaan.
Tip: Maak van seksualiteit een normaal onderwerp.
Tip: Maak een landelijke richtlijn voor het mbo voor zwangerschapsverlof.
TIP: Beter te vaak en te veel voorlichting, dan ervan uitgaan dat jongeren alles al weten.
TIP: Begin vanaf groep 1 met seksuele voorlichting.
TIP: Laat jeugdverpleegkundigen voorlichting geven op school.
Tip: Geef ouders praktische handvatten.
Tip: Zorg voor korte lijntjes en beperk ook fysieke afstand (dus loop eens bij elkaar binnen).
Tip: Start een online campagne over anticonceptie en wensen en grenzen.
Tip: Blijf samenwerken en denk niet dat je het zelf allemaal weet.
Tip: Vraag je af wat de doelgroep nodig heeft: stel vragen en luister.
Tip: Blijf in gesprek met elkaar.
Tip: Zet vroegtijdig prenatale zorg in en informeer hulpverleners hoe het gesprek aan te gaan.
TIP: Deel ervaringen uit eigen doelgroep in plaats van alleen (professionele) kennis.
TIP: Maak als professionals duidelijke afspraken over rolverdeling en verantwoordelijkheid.

‘Van mens tot mens’

Ervaringsdeskundigen hebben allemaal hun eigen verhaal. Er zijn verschillen, maar ook overeenkomsten. Chiara werd op haar zestiende onbedoeld zwanger en besloot het kindje te houden, Ravi is op zijn 21ste geconfronteerd met het besluit dat zijn zwangere vriendin het kindje wilde houden en Margo raakte onbedoeld zwanger toen ze 32 jaar was, en in een turbulente relatie zat. Zij koos voor abortus.

Ze kregen allemaal te maken met de vraag hoe het hun omgeving te vertellen. Chiara: “Ik kon er thuis niet over praten en zocht steun bij mijn vrienden.” Ravi: “Ik wilde juist de tijd nemen om alleen het besluit te nemen om vader te worden.” En Margo wilde met haar toenmalige partner over de keuze voor abortus praten, maar hij stond eigenlijk niet open voor dat gesprek.

“Ieder van ons wist natuurlijk dat er een risico was op een onbedoelde zwangerschap, maar onze ervaringen met betrekking tot voorlichting laten zien dat er ruimte is voor verbetering. Het zou bijvoorbeeld goed zijn als seksuele voorlichting een vast onderdeel wordt in het onderwijscurriculum. Bied deze lessen ook aan bij zorginstellingen, aan jongeren die niet naar school gaan. En bespreek dan niet alleen de soa’s die je kan oplopen, maar ook wat het betekent om vader of moeder te worden.”

Conferentie Uitgerekend nu?! (preventie) onbedoelde (tiener)zwangerschappen

‘De professionele ondersteuning moet oprecht en betrokken zijn.’

“Als je dan toch zwanger raakt, is het heel belangrijk dat de professionele ondersteuning die je krijgt oprecht en betrokken is. Praat niet van hulpverlener tot cliënt, maar van mens tot mens. Als je als zwangere bij een abortuskliniek of een andere hulpverlenende instantie komt, is het wezenlijk dat hulpverleners compassie tonen en ook zichzelf kwetsbaar durven opstellen, in plaats van zich alleen op te stellen als medische professionals.”

Er zijn ook positieve voorbeelden. Chiara heeft bijvoorbeeld nog steeds contact met de hulpverlener van het Jeugd Interventie Team in Den Haag die haar geweldig heeft geholpen met bepaalde keuzes en de doelen die zij voor ogen had. Het advies van de ervaringsdeskundigen: “Professionals moeten leren van die goede voorbeelden. Het is mooi dat er een begin is gemaakt met het opstellen van het Zevenstappenplan. En nu door.”

Een laatste advies van Ravi: praat niet alleen over ‘moeders’. “Ook voor vaders verandert er meer dan het klaarmaken van de babykamer. Vraag ook eens aan een vader hoe het met hém gaat.”

Chiara
Ravi
Margo